به گزارش خبرگزاری حیات، به مناسبت ایام شهادت رئیس جمهور مکتبی و مردمی جمهوری اسلامی ایران شهید محمدعلی رجایی، مصاحبه ای انجام داده ایم با خواهر زاده این شهید بزرگوار. وی در خصوص ویژگیهای اخلاقی شهید رجایی گفت: در زمان مسئولیت داشتن شهید رجایی اعم از وزیر، نخست وزیر و یا رئیس جمهور حتی یک نفر از خویشاوندان و آشنایان را بر سر هیچ کاری نگذاشت و یا به هیچ ارگانی معرفی نکرد؛ حتی برخی از خویشاوندان ایشان هم همان موقع به خاطر نسبیت با وی از محل کار اخراج شدند.وی نقل می کند: یکبار یکی از بستگان که مشکلی داشت نامه ای برای رئیس جمهور نوشت و از من خواست آن را بدست دایی خود برسانم. من هم یک روز بعد از افطار به دیدن ایشان در دفتری در میدان بهارستان رفتم و آن نامه را به وی دادم. ولی شهید رجایی گفتند: «من 36 میلیون آشنا دارم و کار همه آنها را باید با هم انجام دهم و هیچ فرقی بین فامیل و آنها نیست.» و دوباره نامه را به من بازگرداند.یا یک بار دیگر یکی از بستگان بیماری سرطان داشت، وضع مالی خوبی هم داشت و می خواست برای درمان از کشور خارج شود ولی در آن شرایط اجازه خروج از کشور را نمی دادند، نامه ای نوشت و از من خواست بدست رئیس جمهور برسانم. من با دایی ام تماس گرفتم و جریان را گفتم. ایشان گفت: «فردا راس ساعت فلان بیا جلوی وزارت بهداشت من هم آنجا بازدید دارم، همان جا توضیح بیشتر بده.» فردای آن روز به محل قرار ملاقات رفتم و همراه ایشان وارد ساختمان شدیم. بعد از توضیحات بنده، زیر نامه درخواست این فرد به وزیر بهداشت نوشت: «طبق روال معمول اقدام شود!» یعنی در چشم من هیچ فرقی بین تو و او و دیگران نیست.یا حتی خود من در زمان انقلاب حدود یک سال نیم بیکار شدم. این شهید بزرگوار روزی در منزل ما مهمان بود و زمانی بود که مسئولیت کفیل آموزش و پرورش را داشت. رو به من کرد و گفت: «خوب هادی الان چه کاره ای؟» من هم با خوشحالی گفتم بیکار شده ام. شهید رجایی با یک خنده ای گفت: «پس هادی تو هم مثل بیست میلیون بقیه بیکار شده ای!» کنایه از این که برای من بین خواهر زاده ام با 20 میلیون جمعیت کشور هیچ فرقی ندارد و حسابی روی من باز نکنی.خواهرزاده شهید رجایی در مورد این گفته شهید که «به نماز نگویید کار دارم بلکه به کار بگویید وقت نماز است» و رعایت آن در زندگی شخصی خود شهید گفت: ایشان به نماز اول وقت بسیار اهمیت می داد و این خصلت را از پیش از انقلاب داشتند و جالب اینکه اگر بخاطر معذوریتی مانند جلسه ای یا اتفاق مهمی مجبور می شدند نماز را به تاخیر بیاندازند، به عنوان تنبیه حتما می بایست یک روز را روزه بگیرد.وی ادامه داد: یادم هست دایی ام یک روز خانه ما مهمان بود و همزمان با وقت اذان مادرم سفره غذا پهن کرد و ایشان که نمی خواست نماز اول وقتش فوت شود، از طرفی هم دل مادرم را نشکند، گفت: «خواهرجان اگر دوست داری مجبور شوم فردا را روزه بگیرم بگذار من اول غذا را بخورم!» یعنی در واقع نذر کرده بود که هر وقت نماز اول وقت را به دلیلی نتوانست بخواند حتما فردایش یک روز را روزه بگیرد.خواهرزاده شهید رجایی یادآور شد: ایشان از سخن گفتن پشت سر افراد و نیز تهمت زدن به دیگران به اسم افشا گری بسیار پرهیز می کرد تا جایی که حتی یک بار سخنی را نسبت به فردی در مقابل او زدند. شهید بزرگوار خیلی ناراحت شدند و پرسیدند: «خود شما این مطالب را دیده ای؟» آن فرد گفت نه از فلانی شنیدم. رجایی هم با او به درب منزل آن فرد رفت و پرسید: «آیا شما با چشم خود این مطلب را دیده ای؟» او هم گفت نه از دیگری شنیده ام. رجایی باز هم برای شفاف شدن موضوع همان شب با یک ماشین به قزوین رفت و آنجا هم همان پاسخ را شنید و ساعت 4 صبح به درب منزل گوینده اصلی مطلب رسید آنهم در یکی از روستاهای اطراف قزوین و با تعجب شنید که منظور گوینده آن مطلبی نبوده که شنونده و نقل کننده آن برداشت کرده است.وی ادامه داد: از دیگر خصوصیات شهید رجایی این بود که اولین نفری بود که سر سفره غذا می نشست و آخرین نفری بود که از سفره کناره می گرفت، چه میزبان بود و چه میهمان؛ به این خاطر که نکند کسی به خاطر رو دربایستی کمتر غذا بخورد و گرسنه از سر سفره بلند شود.در پایان این مصاحبه خواهر زاده شهید یادی هم از روز شهادت شهید رجایی کرد و گفت: ما در منزل یک از اقوام طبق روال هر ماه جلسه ماهانه داشتیم و منتظر آمدن شهید رجایی بودیم ولی تا دیر وقت خبری از ایشان نشد تا اینکه تلفن زنگ خورد و ما از واقع شهادت مطلع شدیم.یادش گرامی و راهش پر رهرو باد.